Wracamy z plaży. Cały dzień w słońcu. Samochód stał na parkingu od rana.
Otwieram schowek, a tam paracetamol, który wróciłam miesiąc temu na wszelki wypadek.
Opakowanie ciepłe, blister trochę miękki i stoję z tym w ręku i myślę, to jeszcze w ogóle działa?
Cześć, nazywam się Tomasz Szuster i jestem twórcą aplikacji mojApteczka.
A to, co przed chwilą usłyszeliście, to całkiem realny letni problem, o którym prawie nikt nie myśli przez resztę roku.
No właśnie, prawie nikt. Bo zimą leki leżą sobie w szafce i jest spokój.
A latem nagle mam je w aucie, w torbie plażowej, na parapecie w kuchni.
I to jest sedno. Lek najlepiej czuje się tam, gdzie chłodno, sucho i ciemno.
A latem takich miejsc w domu jest mniej niż się wydaje.
Dobra, ale powiedz mi szczerze. Ten mój paracetamol ze schowka.
Naprawdę kilka godzin w aucie robi różnicę?
Przecież to tylko kilka godzin.
Problem w tym, że nie doceniamy skali.
Wnętrze auta zaparkowanego w słońcu w upalny dzień potrafi nagrzać się grubo powyżej 50 stopni.
A schowek czy półka pod tylną szybą jeszcze bardziej.
To nie jest kilka stopni ponad normy.
To zupełnie inny świat niż szafka w przedpokoju.
50 stopni. To faktycznie brzmi jak mały piekarnik.
Bo nim jest. I ta sama historia to ciemna torba plażowa na piasku.
Parapet od strony południowej, półka nad kuchenką, gdzie dochodzi para z gotowania.
Wszędzie tam leki spędzają godziny, a my o tym nie myślimy.
Okej, ale co się właściwie dzieje z lekiem w takim upale?
Bo dla mnie tabletka to tabletka. Wygląda tak samo.
I to jest najważniejsze zdanie w całym odcinku. Wygląda tak samo, ale nie jest taka sama.
Wysoka temperatura przyspiesza rozkład chemiczny.
Im cieplej, tym szybciej zachodzą reakcje, które zużywają substancję czynną.
Dla części leków to znaczy, że powoli tracą skuteczność jeszcze zanim minie data na pudełku.
Czekaj, to znaczy, że ta data ważności może kłamać?
Nie kłamie, ale ma jeden warunek, o którym rzadko myślimy.
Data ważności to obietnica producenta, że lek zachowa jakość do konkretnego dnia, pod warunkiem, że przechowujesz go prawidłowo.
Na ulotce jest zdanie w rodzaju przechowywać w temperaturze poniżej 25 stopni.
To nie jest sugestia, to warunek, w jakim producent przebadał trwałość tego leku.
Czyli jak lek spędzi tydzień w rozgrzanej torbie, to na tej dacie nie ma już co polegać.
Dokładnie. Termin ważności zakłada prawidłowe przechowywanie.
Złamiesz ten warunek, a data nie daje już takiej samej gwarancji jakości.
I to jest właśnie moment, w którym mojApteczka może pomóc.
Bo przy karcie leku masz dostęp do jego ulotki, a w niej osobną sekcję przechowywanie.
Nie musisz szukać w internecie, jak trzymać dany lek.
Masz to od razu przy nim.
No dobrze, ale to mi otwiera kolejne pytanie.
Bo teraz brzmi to tak, jakbym miała pilnować temperatury każdej tabletki.
Skąd ja mam wiedzieć, który lek jest wrażliwy, a który nie?
Mam wszystko wrzucać do lodówki na wszelki wypadek?
To najczęstszy błąd. I proszę, akurat tego nie rób.
Serio? Bo mnie się to wydaje logiczne.
Gorąco szkodzi, to chłodzę.
Większość leków przechowuje się w temperaturze pokojowej.
Do lodówki wkładasz tylko te, których ulotka wprost tego wymaga.
Bo niepotrzebne chłodzenie i wilgoć w lodówce też potrafią lekowi zaszkodzić.
Zamiast uczyć się listy nazw, patrz na dwie rzeczy.
Postać leku i to, co mówi ulotka.
To daj mi te postacie, o które mam się martwić.
Najpilniejsze są leki, które na ulotce mają wąski, niski zakres.
Na przykład od 2 do 8 stopni.
Jeśli producent każe trzymać coś w chłodni, to znaczy, że jest z założenia wrażliwe.
Potem syropy i zawiesiny, bo płynne postacie po otwarciu łatwiej się psują.
Czopki, które są zaprojektowane tak, żeby topić się w temperaturze ciała,
więc w upale zmieniają postać jeszcze w opakowaniu.
Aerozole i inhalatory pod ciśnieniem.
No i plastry, żele, kremy, gdzie nośnik może się rozdzielić.
To jest całkiem długa lista.
Dlatego nie każe Ci jej zapamiętywać.
Wystarczy zasada.
Jeśli lek jest płynny, tłusty, pod ciśnieniem,
albo ma na ulotce wymóg chłodni, potraktuj go latem poważniej.
A konkret sprawdź w ulotce.
Ok. A teraz najtrudniejsze pytanie.
Załóżmy, że mój paracetamol jednak przeleżał ten dzień w aucie.
Jak ja mam poznać, czy jeszcze się nadaje?
I tu muszę być z Tobą całkowicie szczery,
bo to jest reguła, która działa tylko w jedną stronę.
Jeśli widzisz zmianę, to sygnał, żeby lek odstawić.
Czopek, który się rozpuścił i zastygł na nowo,
tabletka o zmienionym kolorze,
syrop, który się rozwarstwił,
krem, który się rozdzielił,
spuchnięty blister.
Widzisz coś takiego? Nie kombinujesz.
Odkładasz i pytasz farmaceutę.
A jak nic nie widać?
To najważniejsza część.
To, że lek wygląda w porządku,
wcale nie znaczy, że jest w porządku.
Utrata skuteczności po przegrzaniu
bardzo często nie zostawia żadnego widocznego śladu.
Więc jeśli wiesz, że lek spędził długie godziny w gorącym aucie,
sam wygląd nie jest dobrym doradcą.
Wtedy pytasz w aptece, zamiast zdawać się na własne oko.
Czyli aplikacja mi tego nie powie?
Nie powie.
I chcę to powiedzieć wprost.
Po to ważne.
mojApteczka nie mierzy temperatury.
Nie wie, gdzie fizycznie leży twój lek.
Nie wykryje, że opakowanie spędziło dzień w rozgrzanym aucie
i nie oceni, czy lek po przegrzaniu nadaje się do użycia.
To nie jest czujnik ani doradca medyczny.
To narzędzie do organizacji.
Wiesz co, ok.
To akurat brzmi uczciwie.
Bo większość aplikacji robi odwrotnie.
Udają pewność, której nie mają.
Bo ocena, czy konkretny lek jest jeszcze bezpieczny,
należy do farmaceuty albo lekarza.
Aplikacja pomaga w czymś innym.
Pomaga zapanować nad tym, co masz,
kiedy to traci ważność
i gdzie to trzymasz.
To pokaż mi konkretnie, jak to wygląda latem.
Bo teoria teorią.
Weźmy twój wyjazd na działkę.
Miejsce sezonowe.
Nagrzane, wilgotne.
Leki potrafią tam leżeć od zeszłego lata.
Przyjeżdżasz i robisz przegląd.
W aplikacji Alerty Terminów
kolorem pokazują, którym lekom kończy się ważność
i zbierają je w jednym miejscu.
Czerwony to pilne,
żółty na oku,
zielony spokój.
Jednym rzutem oka widzisz, czym się zająć.
A to, gdzie co trzymam?
Bo u mnie część leków jest w lodówce,
część w szafce,
a jak przyjeżdżają dziadkowie,
to już w ogóle nie wiem,
kto co gdzie położył.
Do tego są dwie rzeczy.
Po pierwsze, przy każdym leku
możesz dopisać notatkę.
Na przykład,
trzymam w lodówce
albo pojechał na działkę.
To informacja organizacyjna,
która pomaga trzymać jedną wersję
zamiast zgadywać.
Po drugie,
możesz grupować leki tak,
jak faktycznie leżą w domu.
Osobno te z lodówki,
osobno te z szafki.
Wtedy szybciej porównasz to,
co masz w aplikacji,
z tym, co naprawdę leży na półce.
A jak ogaramiam apteczkę
nie tylko swoją,
ale i mojej mamy?
Wtedy przydaje się
wspólny widok apteczki.
Ale to temat na osobny odcinek.
Dziś zostajmy przy upale.
Dobra.
A jak wsiadam do auta z lekami?
Bez teorii.
Konkret.
Nie do schowka
i nie pod tylną szybę.
Torba termiczna
ustawiona w cieniu w kabinie,
żeby izolować leki od gorąca.
A jeśli wieziesz coś,
co wymaga chłodni,
dołóż wkład chłodzący
tylko tak,
żeby nie dotykał opakowania.
I po dojeździe.
Od razu chowasz leki
w chłodne miejsce,
a nie zostawiasz ich
w rozgrzanym aucie na parkingu.
A jak lecę samolotem?
Leki wozisz przy sobie.
W bagażu podręcznym,
nie w nadawanym.
Nadawany potrafi spędzić godziny
na rozgrzanej płycie lotniska
albo w luku,
gdzie temperatura skacze.
Przy sobie
masz nad nimi kontrolę.
A jeśli coś wymaga chłodni,
izolowana torba z wkładem
tylko tak,
żeby lek go nie dotykał
i nie zamarzł.
Wiesz co mnie w tym wszystkim uderza?
Że to nie jest wiedza medyczna.
To po prostu ogarnięcie.
Dokładnie.
Latem wystarczy kilka nawyków.
Chłodno,
sucho,
w oryginalnym opakowaniu,
z dala od auta i słońca.
A w razie wątpliwości
pytanie w aptece.
Apteczka trzymana w ryzach
przez cały rok
najmniej zawiedzie
właśnie wtedy,
kiedy naprawdę jej potrzebujesz.
Na przykład o trzeciej w nocy,
kiedy Basia ma gorączkę,
a Ty szukasz syropu,
który stał tydzień na parapecie.
No właśnie o to chodzi.
Jeśli chcesz spróbować,
link do aplikacji
mojApteczka
jest w opisie odcinka.
Aplikacja jest darmowa
i działa offline.
A jeśli ten odcinek Ci się przydał,
podziel się nim z kimś,
dla kogo letnia apteczka
to jeden wielki chaos.
I jeszcze jedna rzecz,
zanim się rozstaniemy.
Ten podcast jest stworzony
z udziałem sztucznej inteligencji.
Dialog napisałem ja,
ale głosy, które słyszycie,
mój i Izy,
to klony AI
wygenerowane na podstawie
naszych prawdziwych próbek.
Mówimy o tym wprost,
bo uważamy,
że to powinno być standardem
w każdym podcaście
robionym tą metodą.
Pełna informacja
w opisie showu
i każdego odcinka.
Do usłyszenia.